Kassen worden door de Europese Unie officieel beschouwd als gesloten systemen. Toch plaatsen organisaties als de Natuur en Milieufederatie Zuid-Holland en Pesticide Action Network (PAN) Europe hier grote vraagtekens bij. Zij pleiten dat voor de glastuinbouw dezelfde regels gaan gelden als voor de open teelt. In oppervlakte- en regenwatermonsters die zij namen in de omgeving van Westlandse kassen werden 62 verschillende residuen van bestrijdingsmiddelen aangetroffen. Volgens deze organisaties zijn kassen in de praktijk dus niet gesloten en belanden bestrijdingsmiddelen alsnog in het milieu, en daarmee ook bij omwonenden.

Ook het waterschap, Hoogheemraadschap van Delfland, meet jaarlijks de waterkwaliteit in de glastuinbouwgebieden van het Westland. Hun resultaten tonen aan dat de waterkwaliteit structureel onder de norm ligt: er worden veel bestrijdingsmiddelen aangetroffen. 22 procent van de gevonden stoffen zijn zelfs verboden middelen.

Tegelijkertijd klinkt de roep van mensen in het Westland die vermoeden dat hun parkinson het gevolg is van langdurige blootstelling aan bestrijdingsmiddelen steeds luider. Oud-tuinder Hans, omwonende als Janneke, deelnemers aan het parkinson boksen en fysiotherapeut Leon – die opvallend veel mensen met parkinson behandelt – zijn er van overtuigd dat er een verband moet zijn.

Omdat de latentietijd van parkinson gemiddeld zo’n tien jaar bedraagt, gaat het bij huidige patiënten mogelijk vaak om middelen die inmiddels verboden zijn. Dat betekent echter niet dat de bestrijdingsmiddelen die vandaag worden gebruikt veilig zijn. Volgens het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) worden de huidige middelen die nu op de markt zijn door het College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden (Ctgb) niet getest op langdurige blootstelling, de gecombineerde effecten van verschillende middelen of op risico’s voor neurodegeneratieve ziekten zoals parkinson.